သက္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္…..
“ဘာ !!! “
က်ယ္ေလာင္လွေသာ အံၾသလွိဳက္ခါမႈအသံေၾကာင့္……
ငု၀ါပန္းပင္ေပၚရွိ ငွက္ကေလးမ်ားလည္း ေၾကာက္လန္႔တၾကား ထၿပန္ကုန္ေလၿပီ.။
“ဘယ္လုိေၿပာလုိက္တယ္…… !! ၿပန္ေၿပာပါအုံးကြာ ဒါအိမ္မက္လား ေၿပာပါအုံးသက္ရယ္..”
ရုတ္တရက္ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ေဒါသနဲ႔ အစဦးမွာေၿပာလုိက္ေပမဲ့ ဆုံးရႈံးရခါနီး ပစၥည္းတစ္ခုကုိ ၿမတ္ႏုိးတြယ္တာမႈၿဖင့္ ေတာင္းပန္စြာ ေမးၿမန္းလုိက္မိတယ္…။
“ ကြ်န္မ မညာခ်င္ဘူးကို…..ကြ်န္မ အိမ္ေထာင္ၿပဳဖုိ႔ ဆုံးၿဖတ္လုိက္ၿပီ“ အသံရဲ႔ေနာက္မွာ
၀မ္းနည္း သံလုိလုိ ယတိၿပတ္ ဆုံးၿဖတ္သံလုိလုိပါဘဲ……ဒါေပမဲ့ အဲ့စကားတခြန္းက ရင္ထဲကုိ
အဆိပ္လူးထားတဲ့ၿမွားအစင္းတရာ ပစ္ခံရသလုိပါဘဲ………မႈးေမ့မတက္ၿဖစ္ခဲ့ရပါေကာလား..
“စဥ္းစားပါအုံး သက္ရယ္…..ကို႔အတြက္နည္းနည္းေတာ့ ၾကည့္ေပးသင့္ပါတယ္ ” လွိဳက္ေမာေတြေ၀စြာနဲ႔..ထပ္ေတာင္းပန္ၿပီး ေမးၿမန္းမိတယ္…..ရီေ၀စြာမ်က္လုံးေလးနဲ႔
သူ႔မ်က္ႏွာကုိလည္း ေငးၾကည့္ေနမိခဲ့တယ္….. တည္ၾကည္တဲ့မ်က္ႏွာထား ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ကုိ
ေနာက္မလွည့္ဘူးဆုိတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စုံရဲ႔ ပါးစပ္ဖ်ားကေန ထပ္ထြက္လာတာကေတာ့….
“ တကယ္ပါကုိ ကြ်န္မကိုခြင့္လြတ္ပါေနာ္တဲ့ “ ေ၀းကြာၿခင္းဆုိတဲ့လမ္းတစ္ဖက္ကုိ သူအရင္ေၿခခ်ခဲ့လုိက္ပီေပါ့ေလ….. “ ကုိ႔မွာဘာအၿပစ္ရွိလုိ႔လဲ သက္ရယ္ ..သက္နဲ႔ခ်စ္သူသက္တမ္း တေလွ်ာက္လုံး ကိိုေလသက္ကုိသစၥာမပ်က္ခဲ့ဘူး….
သက္နဲ႔လက္ထပ္ဖုိ႔လည္း ခုထိၾကိဳးစားေနတယ္ေလ သက္ရယ္ လုပ္ရက္လုိက္တာ ေၿဖပါအုံးသက္ရယ္.. “ သက္ရဲ႔ပခုံးေလးကုိ ကုိင္ၿပီး ထပ္ေမးမိလုိက္တယ္…ရင္တြင္းထဲမွာေတာ့
အီရတ္ စစ္ေၿပၿပင္လုိၿဖစ္ေနရၿပီသက္ရယ္…။
“ သက္သေဘာနဲ႔ ဆုံးၿဖတ္တာပါကုိ သက္နဲ႔ကုိနဲ႔ေပါင္းစပ္ဖုိ႔က ရထားသံလမ္း (၂)ဖက္လုိၿဖစ္ေနတယ္ကုိ……သက္တုိ႔က မၿပည့္စုံေတာ့ ခုေတာင္ခ်စ္ေနတာ
ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ…သက္ဆက္မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘူးကုိ……….
သက္ေလ ….သက္တုိ႔အလုပ္က အလုပ္ရွင္သူေဌး ကုိေအာင္ နဲ႔လက္ထပ္ဖုိ႔
သေဘာတူလုိက္ၿပီကုိ….. “ တည္ၾကည္ေနရာကေန ေတာင္းပန္သံေလးနဲ႔
အက္ကဲြကဲြ အသံလွိဳင္းေလးတစ္ခု က အာကာ့ရဲ႔ နားထဲကုိေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့…
“ ေအာ္……..လက္စသပ္ေတာ့ မင္းကေငြမက္တဲ့ခ်စ္သူဘဲ…..ငါ့မွာေတာ့ေလ
မင့္ကုိခ်စ္လုိက္ရတာ ေပးဆပ္လုိက္ရတာ……ငါမွာေတာ့…ကြာ…….
မင္းဆုိတဲ့ အသိေလးတစ္ခုနဲ႔ကုိ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ၿပီး ၾကိဳးစားခဲ့ရတာ.
မင္း..မင္းကြာ…….မင္းသိပ္ရက္စက္တယ္.. “ ေၾကကဲြမႈတုိ႔သည္ေၿပာမၿပတက္ေအာင္ ၿဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ မ်က္၀န္းမွမ်က္ရည္စတုိ႔သည္ .ပါးၿပင္ေပၚသုိ႔မသိမသာနမ္းရိႈက္ကုန္ပါၿပီသက္ရယ္။
“ ကုိရယ္ သက္ကုိ ၾကိဳက္သေလာက္ေၿပာပါကုိရယ္….သက္ေလ ကို႔ကုိအရမ္းခ်စ္ခဲ့ပါတယ္
မလဲြမေရွာင္သာမုိ႔ပါကုိရယ္……..သက္ကုိခြင့္လြတ္ေနာ္…….ကုိ႔ပါးၿပင္ကုိ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔
နမ္းရႈိက္ပါရေစကုိ ရႊတ္ “ သူ႔ဆီက ေၾကကဲြလြမ္းဆြတ္ဖြယ္ အသံနဲ႔အတူ……..ကြ်န္ေတာ့္ပါးၿပင္ကုိ သူရဲ႔ ႏွင္းဆီေရာင္ႏွခမ္းတစ္စုံသက္ဆင္းလာပါတယ္..
မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီး ခံစားေၾကကဲြေနတဲ့ မ်က္ႏွာၿပင္မွ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းေပၚ အနမ္းတစုံလက္ခံမိခ်ိန္မွာေတာ့ ဟင္ သက္ငိုေနပါလား……
“ သက္ရယ္ ကိုတုိ႔တကယ္ေ၀းၾကၿပီေပါ့ေနာ္…….
ကုိေလ သက္တုိ႔မိသားစုကုိနားလည္ပါတယ္…သက္ကုိလည္းသိပ္ သိပ္ခ်စ္တယ္ေနာ္ “
သက္ကုိေဖးမ ႏွစ္သိမ့္ရင္းကေန ကြ်န္ေတာ္သူ႔ကုိ ဖက္ထားမိတယ္…တရိႈက္ရႈိက္ငုိေနတဲ့
မ်က္၀န္းတစ္စုံက ကြ်န္ေတာ့္ပုခုံးေပၚကုိ မွီတဲြလုိ႔…. မ်က္ရည္မုိးေတြဘယ္ေတာ့မွစဲမွာလည္း
သက္ရယ္…
“ ကုိ… သက္ေလ ဒီမွာဆက္လက္ပီးရပ္ႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘူး ကုိရယ္.သက္ခံစားရၿပီးေသလိမ့္မယ္……သက္သြားေတာ့မယ္ေနာ္ ကို..
ေနာင္ဘ၀ဆုိတာရွိခဲ့ရင္ ဖူးစာဆုံလက္တဲြၾကရေအာင္…….ေနာ္ “
စကားအဆုံးမွာ ခ်ာလနဲေၿပးထြက္သြားတဲ့ သူ႔အရိပ္ေလးကုိ ….မၿမင္ရက္ေတာ့လုိ႔ေခါင္းငုံကာ
ထားမိခဲ့တယ္…. သက္ရယ္ ကားဟြန္းသံ ၾကားလုိက္မိခဲ့တယ္. သက္ေၿပးထြက္ရာ လမ္းက
အရွိန္နဲ႔ ၀င္လာတဲ့ကားက….ဘာမွကုိၾကားႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့..တ့ဲ သက္ဆီသုိ႔………
သက္ သက္…………..သက္………ဆက္မသြားနဲ႔သက္ သက္…….သက္
“ ဗ်န္း “ ေက်ာၿပင္ကုိ လက္ဖ၀ါးတစ္စုံစာ လာမိတ္ဆက္ၿခင္းကို ခံရတယ္…
အေရးထဲေမာ္ေတာ္ပီကယ္ ေရာက္လာပီထင္မွ….ေမာ္ေတာ္ပီကယ္လား ဟင္…
ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ဟုတ္ဘူး မင့္ေယာက္ဖတဲ့…တိန္ ငါအိမ္မက္ မက္ေနတာပါကလား……
အခန္းေဖာ္က ေနခင္းေၾကာင္ေတာင္ လာေယာင္ေနေသးတယ္ဆုိပီး တၿပစ္ၿပစ္တေတာက္ေတာက္နဲ႔ ………
ေခါင္းအုံးေအာက္က ေနာက္ေပါၚ GSM ဖုန္းေလးကို စမ္းပီး စိတ္ပူပင္စြာၿဖင့္ ဂဏန္းေလးေတြကုိႏွိပ္လုိက္တယ္….
“ ဟယ္လုိ..သက္လား…. “
“ ဟုတ္ဘူး သက္ ညီမပါရွင့္…..သူ ရူတင္ရုိက္ေနလုိ႔ပါရွင္တဲ့…… “
ေအာ္ ခုမွဘဲ အာကာတုိ႔ စိတ္ေအးရပါေရာလား…..ဖုန္းေလးကို ေခါင္းအုံုံး ေဘးနားခ်ၿပီး
နဖူးေပၚလက္တင္ၿပီး အေတြးခန္းဖြင့္ေနမိလုိက္တယ္……မ်က္ႏွာၿပင္တစ္ခုလုံးေတာ့ အၿပဳံးပန္းေတြနဲ႔ေပါ့…..။။။။
